تقویت ناوگان رزمی نیروی هوایی بریتانیا
دولت بریتانیا پس از ماهها تاخیر، سرانجام طرح دهساله سرمایهگذاری دفاعی بر خود را منتشر کرد که نیروی هوایی بریتانیا بیشترین سود را از طرح برده است. بر اساس این سند، نیروی هوایی سلطنتی این کشور بیشترین بهره را از این بسته مالی میبرد و منابع لازم برای نوسازی و گسترش توان رزمی خود را به دست میآورد. این طرح جایگاه برنامه هواپیمای رزمی مشترک آینده موسوم به GCAP را تثبیت میکند و در عین حال زمینه خرید و ارتقای جنگندههای اف-۳۵ ساخت لاکهید مارتین و ناوگان یوروفایتر تایفون نیروی هوایی بریتانیا را فراهم میکند. همچنین قرار است هواپیمای آموزشی پیشرفته این نیرو ارتقا یابد و یک هواپیمای رزمی همکارانه جدید نیز به خدمت نیروی هوایی بریتانیا درآید.
تمرکز بر مهمات ارزانقیمت و پهپادها در برنامه نیروی هوایی بریتانیا
این طرح که همزمان با نشست سالانه ناتو در آنکارا منتشر شد، بر همان روندهایی تاکید دارد که ارتشهای غربی را در سالهای اخیر شکل داده است؛ افزایش سریع ذخایر مهمات با هزینه کمتر، نیاز به سامانههای ضربهزن دوربرد، و گسترش استفاده از پهپادها. این جهتگیری در کنار برنامههای نیروی هوایی بریتانیا برای بهبود قدرت آتش دوربرد و مقابله با تهدیدهای نوظهور دیده میشود.
اگر به مقالههای هوانوردی علاقه دارید، میتوانید با مراجعه به صفحه هوانوردی، از جدیدترین مقالههای این حوزه مطلع شوید.
کاهش برخی ناوگانها همزمان با تقویت نیروی هوایی بریتانیا
این طرح در کنار سرمایهگذاری در برنامههای مهم، شامل کاهشهایی نیز در برخی ناوگانهای نسبتاً جوان است. بالگردهای Wildcat ساخت لئوناردو که در اختیار ارتش بریتانیا هستند از سال ۲۰۲۷ و پس از تنها ۱۲ سال خدمت از رده خارج میشوند، هرچند نیروی دریایی نسخه خود از این بالگرد را حفظ میکند. نیروی هوایی بریتانیا نیز هواپیمای شناسایی و اطلاعاتی Shadow R1 ساخت ریتون را از خدمت خارج خواهد کرد. بالگردهای باربری چینوک قدیمی ساخت بوئینگ نیز در زمان رسیدن به مراحل بازرسی اساسی کنار گذاشته میشوند؛ اقدامی که بر تصمیم قبلی وزارت دفاع بریتانیا برای بازنشسته کردن ۱۴ فروند چینوک دیگر افزوده میشود. بخشی از این کمبود با ورود بالگردهای جدید MH-47G بوئینگ از سال آینده جبران خواهد شد. در کنار این تغییرات، توسعه بخش باریکباند سامانه ماهوارهای نظامی Skynet 6 نیز کنار گذاشته شده است.
سرمایهگذاری در پهپادهای مسلح برای نیروی هوایی بریتانیا
دولت بریتانیا مبلغ ۵ میلیارد پوند (معادل ۶.۷ میلیارد دلار) را به توسعه سامانههای بدون سرنشین اختصاص داده است. این بودجه صرف ایجاد یک بال هوایی ترکیبی جدید برای ناوهای هواپیمابر بریتانیا، تجهیز بالگردهای آپاچی ارتش به پهپادهای مسلح پشتیبان، و جایگزینی پهپادهای شناسایی Watchkeeper ساخت تیلس -که از رده خارج شدهاند- خواهد شد. برنامه هواپیمای رزمی همکارانه نیروی هوایی بریتانیا نیز ۳۰۰ میلیون پوند بودجه دریافت کرده تا نمونه نخست آن تا سال ۲۰۳۰ به پرواز درآید و مکمل جنگندههای اف-۳۵ و تایفون این نیرو شود.
نبود قطعیت درباره برخی برنامههای نیروی هوایی بریتانیا
با وجود آنکه بازنگری راهبردی سال گذشته خرید هواپیماهای ترابری A400M ایرباس و هواپیماهای هشدار زودهنگام هوابرد E-7 وجتیل ساخت بوئینگ را برای نیروی هوایی بریتانیا پیشنهاد کرده بود، این دو مورد در طرح نهایی که در سیام ژوئن منتشر شد، جایی نداشتند.
واکنشهای سیاسی به طرح تقویت نیروی هوایی بریتانیا
نخستوزیر بریتانیا، کییر استارمر، که پیشتر از کنارهگیری خود پس از انتخاب جانشین خبر داده، این طرح را گامی برای جبران آنچه او «فرسایش مخرب نیروهای مسلح کشور» نامید توصیف کرد. در مقابل، منتقدان معتقدند این برنامه از هماکنون نشانههای ناپایداری نشان داده و تامین مالی کامل ندارد. روند نهاییشدن این طرح نیز پرفراز و نشیب بود و دولت مدتی طولانی صرف کرد تا میان نیازهای امنیتی و فشار بر منابع عمومی توازن ایجاد کند. سرانجام دولت مبلغ ۱۵ میلیارد پوند به برنامه هزینهکرد وزارت دفاع افزود، در حالی که فرماندهان نظامی خواستار افزایشی نزدیک به ۲۸ میلیارد پوند بودند. این توافق باعث استعفای دو وزیر دفاع در اعتراض شد؛ آنان مدعی بودند وزارت خزانهداری بریتانیا با وجود افزایش تهدید روسیه، تمایلی به افزایش واقعی هزینههای دفاعی ندارد.
گسترش سرمایهگذاری در مهمات و موشکهای نیروی هوایی بریتانیا
صنعت دفاعی بریتانیا به طور کلی از انتشار این طرح استقبال کرده، هرچند به نظر میرسد این استقبال بیشتر ناشی از پایان یافتن دوره طولانی بلاتکلیفی است تا رضایت کامل از محتوای آن. گسترش کمیت و توان مهمات، همراه با توسعه پهپادها، از مهمترین محورهای این سند است. به گفته یکی از مقامات وزارت دفاع بریتانیا، این طرح توان آتش خط مقدم را بهویژه در حوزه ضربه دقیق دوربرد، زودتر از برنامهریزی قبلی افزایش میدهد. این رویکرد در سرمایهگذاری روی مهماتی که قابلیت تولید و بکارگیری در مقیاس بالا دارند نمود پیدا میکند. برای نمونه، بریتانیا ممکن است از برنامه Brakestop برای توسعه سلاحهایی استفاده کند که به اوکراین کمک میکند ذخیره سامانههای ضربه دوربرد خود را افزایش دهد؛ شرکتهای MBDA، MGI Engineering و Rotron Aerospace پیشتر مهمات خود را در چارچوب این ابتکار با موفقیت آزمایش کردهاند. همچنین بریتانیا مبلغ ۱.۴ میلیارد پوند را صرف برنامه مشترک موشکی Stratus با فرانسه و ایتالیا خواهد کرد تا موشک کروز و ضد کشتی پیشرفته آینده توسعه یابد.
توسعه سامانههای ضربه دوربرد و پدافند هوایی نیروی هوایی بریتانیا
طبق این طرح، ۷۷۰ میلیون پوند صرف سلاحهای ضربه دوربرد خواهد شد؛ از جمله همکاری با آلمان برای ساخت سلاحی با برد بیش از ۲۰۰۰ کیلومتر، و ۱۹۰ میلیون پوند دیگر برای مشارکت در برنامه موشک دقیق آمریکایی موسوم به Precision Strike Missile هزینه میشود. ذخایر موشکهای پدافند هوایی نیز افزایش خواهد یافت، از جمله موشکهای Asraam ساخت MBDA، موشکهای مشترک ضد هوایی موسوم به CAMM و موشکهای سبک چندمنظوره تیلس. افزون بر این، حدود ۷۹۰ میلیون پوند صرف سایر توانمندیهای پدافند هوایی و ضد موشک از جمله فرماندهی و کنترل، و همچنین تجهیز تعداد قابل توجهی از پایگاههای ثابت به سامانههای ضد پهپاد خواهد شد.
فضا و صادرات دفاعی؛ ابعاد دیگر برنامه نیروی هوایی بریتانیا
دولت بریتانیا برای دوره قانونگذاری کنونی مبلغ ۸۸۰ میلیون پوند به جمعآوری اطلاعات فضایی اختصاص داده و اهمیت بیشتری برای مقابله با تهدیدهای فضایی قائل شده است. یکی از مقامات دفاعی بریتانیا گفته کنترل فضا یکی از حوزههایی است که دولت قصد دارد بودجه بیشتری به آن تخصیص دهد. در راستای حمایت از صادرات تسلیحاتی، دولت بریتانیا همچنین از ایجاد یک تسهیلات وام صادراتی دفاعی به ارزش ۵۰ میلیارد پوند توسط نهاد تامین مالی صادرات بریتانیا خبر داد که هدف آن کمک به شرکتهای بریتانیایی برای عقد قرارداد در بازارهای خارجی است.
